به قلم معمار,علیرضا تغابنی:
سایت پروژه ناوک یک بلوک عام شهری با دو بر که دو درخت در وسط آن قرار داشت ,در مواجهه با این موقعیت مسئله اصلی پروژه برای ما این بود که چکونه میتوان از طریق یک فضای فعال ,رابطه ی پروژه را با شهر تقویت کرد تا در عین اضافه کردن یک فضای تهی به شهر و بافت متراکم اطراف خود درختان موجود را نیز محافظت کند,به عبارت دیگر آنچه در این پروژه رخ داده است محصول یکی شدن سه گانه فرم فعال ,مسئله شهری و فضای تهی است,فضای عمومی که به صورت پاسیو در وسط ساختمان قرار میگیرد با متصل شدن به جداره ,درختان موجود را محصور و در بر گرفته است .
شیوه ی آجر چینی و نوع طراحی آجر -که سعی میکند از هندسه کلی این فرم تبعیت کند -بر دربرگیرندگی و اهمیت این فضا می افزاید و آن را به مهترین قسمت حجم تبدیل میکند.
و با آنکه اشاره هایی به اشکال آشنای ذهن ایرانی دارد به همان میزان هم از آن ها فاصله میگیرد تا در مرز انتزاع و تشابه باقی بماند : تفسیر را امکان پذیر کرده و ذهن را فعالانه و همزمان به سمت امر غریب و امر آشنا بکشاند.
